სერ ალექს ფერგივსონი "მანჩესტერ იუნაიტედში" მოვიდა 1986 წლის 7 ნოემბერს.მან უარი განუცხადა:"ბარსელონას", 'არსენალის", "რეინჯერსის"და "ტოტენჰემის" წინადადებებს რომ გამხდარიყო ამ რომელიმე გუნდის მწვრთნელი.თავიდან ყველას ფიქრი მიმართული გახლდათ იმისკენ, რომ ფერგიუსონმა თავისი წარმატება შოტლანდიაში დატოვა და მუშაობის სამი წლის შემდგე, მიუხედავად იმისა, რომ 1988 წელს "იუნაიტედმა" სეზონი მეორე ადგილზე დაამთავრა "ლივერპულის" შემდეგ, ყველა ტრიბუნიდან მოისმენდით შეძახილებს, "ფერგი წადი!".1991-წლის სეზონში "იუნაიტედმა" ევროპულ ასპარეზზეც მიაღწია დიდ გამარჯვებას, თასების მფლობელთა თასის ფინალში მან "ბარსელონა" დაამარცხა ანგარიშით 2:1, გამარჯვების გოლი თავისი ყოფილი გუნდის კარში მარკ ჰიუზმა გაიტანა.
1992/93 წლების სეზონის არცთუ სახარბიელო დასაწყისის შემდეგ, "მანჩესტერი" მოულოდნელი შენაძენით შეხვდა, "ლიდსიდან" "იუნაიტედში"გადმოსულ ერიკ კანტონას . ფრანგი ფეხბურთელის ზღაპრული თამაში ყველას აოცებდა, და საბოლოოდ ამ სეზონშივე მოხდა ის, რასაც გულშემატკივარი ელოდა, "მანიუ" ინგლისის ჩემპიონი გახდა!
1993/94 წლების სეზონში ფერგიუსონი მეორე უმნიშვნელოვანეს შენაძენს აკეთებს და "კრისტალ პალასიდან" იმ დროისთვის საკმაოდ სერიოზული თანხის, 3.5 მილიონი ფუნტის სანაცვლოდ გუნდში როი კინი გადმოჰყავს, ამ ნაბიჯმა "იუნაიტედი" საბოლოოდ აქცია ინგლისური ფეხბურთის ლიდერად, რადგან ფერგიუსონის გუნდმა თავისი პირველი "დუბლის" შესრულება შეძლო, გაასწრო "ბლექბერნს" ჩემპიონობისთვის ბრძოლაში და გაანადგურა "ჩელსი" ინგლისის თასის ფინალში, ანგარიშით 4:0.
წარუმატებლობამ ფერგიუსონს გადააწყვეტინა რომ გუნდს ახალი სისხლი სჭირდებოდა, რაზეც 23 მილიონი ფუნტი დაიხარჯა, გუნდში კი მცველ იაფ სტამი და თავდამხმელი დუაიტ იორკი მოვიდნენ, 1999 წელს, თავის პირველ "მანჩესტერულ" სეზონში დუაიტ იორკისა და ენდი კოულის დუეტი ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესოდ იქცა, "იუნაიტედმა" კი არნახულ წარმატებას მიაღწია, მოიგო პრემიერლიგა, ინგლისის თასი და პირველად ბოლო 30 წლის მანძილზე, ჩემპიონთა თასის მფლობელის ტიტული.
შემდეგი ჩემპიონთა თასი "იუნაიტედმა"მოიგო რუსეთში 2008 წელს სადაც ჩელსს დაუპირისპირდა და პენალტებით გაიმარჯვა.
დიდი ხნის განმავლობაში ფერგიუსონს ადანაშაულებდნენ იმაში, რომ ევროპულ ასპარეზზე მხოლოდ ერთი გამარჯვება ჰქონდა მოპოვებული, და რომ ის არ შეიძლებოდა დიდ მწვრთნელად ჩათვლილიყო, მოსკოვში გამარჯვებით მან უკვე მერამდენედ გააჩუმა კრისტიკოსები და დაამტკიცა რომ უმაღლესი დონის მწვრთნელია.